Zuid India


Navigatie

Home
Over elisa
Zwartboek
Boekbinden
Weblog

De route

Mamalapuram
Pondicherry
Kumbakonam
Tiruchirappalli
Madurai
Kodaikanal
Periyar
Alleppey
Cochin
Kovalam
Abu Dhabi
Thuiskomst

Andere reizen

Noord India '96
Zuid India '97
Rajastan '98
Goa '98
Sri Lanka '99
Noord/Zuid '01

Overig India

Eten
Tips
Boeken
Links
Sari
Muziek
Foto's '01

© 1998

Verhalen noch
foto's svp
verspreiden
zonder
vermelding
van bron.

Downloads

Alle verslagen
zijn integraal
te downloaden.
envelop
mijn postbus

speldwoensdag 2 april 1997

 

Om tien uur 's morgens belde Schiphol al dat het koffer was aangekomen. Ik moest me in aankomsthal 2 melden bij deur 16. Het liefst had ik naar Schiphol willen vliegen, maar het leek me verstandiger om luchtig te zeggen dat ik het morgen wel kwam halen.

spelddonderdag 3 april 1997

Na een slapeloze nacht rond half een op Schiphol. Of we de noodzakelijke papieren bij ons hadden? Die hadden we natuurlijk! Doorverwezen naar de gevonden bagage waar een vrolijke Engelsman grapjes zat te maken met een juffrouw. Ik zag bij de deur al mijn koffer naast een groene staan die ook een ommetje gemaakt had. Welke koffer wilt u hebben? vroeg de Engelsman, en ik zei: de rode! Die zou ik ook nemen, riep hij met een knipoog, terwijl hij mijn formulier aannam zonder er zelfs maar naar te kijken. We konden gaan en hij zwaaide ons nog na.

We moesten langs de bagagebanden via de normale douane naar buiten. Het was een opvallend rustig uur. Er stond wel een geuniformeerde dame te loeren, maar ik wapperde luchtig met het rode Air Gulf-mapje dat ik toevallig nog in mijn hand hield. De koffer was trouwens nog ingeseald met een Air Idia bandje. Ik trok een gezicht of ik een verloren kind had teruggevonden en ze gaf met een korte hoofdknik te kennen dat we door konden lopen. Ik maakte een huppeltje van geluk en we stoven als speren de aankomsthal uit.

De dagen erna had ik erg veel moeite om weer te wennen aan het Hollandse leven. Ik miste het straatbeeld, de verrukkelijke chaos, de runners en zelfs de bedelaars. De geuren, de kleuren, de verkoop op straat en de heerlijke tropische hitte. Meest van al de efficiënte manier van geven en nemen, vooral in het verkeer.

Als voetganger werd ik hier de eerste dagen meerdere keren bijna van de sokken gereden; als automobiliste agressief gesneden, en overal kwam ik mensen tegen die voor hun beurt probeerden te dringen. Ik vond mijn huis te groot, de inhoud van mijn koffer ruim toereikend om maanden mee te leven, de wasmachine overbodig, en Albert Heyn van een beschamende decadentie. Na de tweede reis kwam ik onwillig en maar langzaam terug in de routine die in Holland gangbaar is. Ik weet nu wel zeker dat onze manier van leven niet alleenzaligmakend is.

 


Mamalapuram |  Pondicherry |  Kumbakonam |  Tiruchirappalli |  Madurai |  Kodaikanal |  Periyar |  Alleppey |  Cochin |  Kovalam |  AbuDhabi |  Thuiskomst