Rajastan

Navigatie Home Over elisa Zwartboek Boekbinden Weblog

De route Delhi Treinreis Udaipur Jodhpur Jaisalmer Desert Camp Pushkar Jaipur Agra Delhi (2) Naar Goa Opmerkingen

Andere reizen Noord India '96 Zuid India '97 Rajastan '98 Goa '98 Sri Lanka '99 Noord/Zuid '01

Overig India Eten Tips Boeken Links Sari Muziek Foto's '01

© 1998 Verhalen noch foto's svp verspreiden zonder vermelding van bron.

Downloads Alle verslagen zijn integraal te downloaden.

mijn postbus

woensdag 18 maart 1998

Per trein naar Udaipur

Een Indiase trein kun je niet navertellen, en zeker niet eentje die diep de woestijnprovincie Rajastan ingaat. Hadden voorgaande treinreizen die we maakten nog twee-slapers, nu hadden de compartimenten drie bedden boven elkaar. Regelrechte ramp omdat je nergens ook maar even rechtop kon zitten als je niet kon slapen.
Op eigen verzoek kreeg ik een bovenbed, wat me voorgaande keren uitstekend was bevallen. Nu was de ruimte echter miniem. Ik kon me nauwelijks keren zonder met mijn schouder het plafond te raken. De banken waren als beton, zodat je overdag vierkante billen kreeg en 's nachts blauwe heupen.

Tegen een uur of twee waren we ingestapt op een klein station in een van de voorsteden van Delhi. Voor degenen die India nog niet kenden was dit jammer want het vrijwel verlaten perron leek niet in het minst op een echt station met alle drukte, verkopers, armen, slapers, bedelaars, junks en koks die daarbij horen. Maar het is er wel altijd op je tellen passen, doorlopend je bagage bewaken en vechten bij het instappen. Van dit alles hadden we nu weinig last.

Voordat we de juiste plek bereikten moesten we een krachttoer verrichten. Het perron dat we moesten hebben was alleen via een hoge loopbrug te bereiken met talloze trappen en er waren hier geen dragers. Omdat iedereen na drie dagen Delhi toch al aardig wat bagage had verzameld (Jos en Afra hadden bijvoorbeeld tachtig meter zijden gordijnstof ingeslagen voor hun nieuwe huis), vergde het de nodige planning alles met zo min mogelijk lopen versjouwd te krijgen, terwijl de beide plekken waar bagage lag doorlopend bewaakt moesten blijven. Daarbij was het geen lolletje om op het heetst van de dag plunjezakken en koffers de vele treden op en af te dragen.

Het slaperige perronnetje waar we nu instapten had dan wel geen enkele romantiek, maar het was wel rustig dat wij als eersten de trein in gingen en op ons gemak onze bagage konden opbergen. In Delhi kwamen er drommen reizigers bij. Terwijl de rest van de groep in wagon S1 zat, deelden wij met Hein, Els, Harry en Ineke een coupé in wagon S4. Fanny had ons op het hart gedrukt om voldoende etenswaren mee te nemen, dus we hadden een coupé vol sandwiches, koekjes en bananen. Dit was niet nodig geweest omdat op de meeste stations waar we stopten wel kokkies stonden die pannenkoekjes, pasteitjes of pacora’s bakten. Omdat we geen van zessen erg voorzichtig waren aangelegd, proefden we alles wat we op de stations maar tegenkwamen.

De reis was lang. De afstanden zijn enorm. Rond twee uur uit Delhi vertrokken, waren we pas ’s avonds om tien uur in Jaipur, waar we even over het perron konden flaneren. Dit was wel een hachelijke onderneming omdat ze in India niet zo duidelijk aangeven wanneer de trein weer vertrekt. Hij begint gewoon ineens langzaam te rijden, en je moet maar zien dat je er dan nog tijdig op springt. Het gaat dus precies zoals je op Indiase films ziet.

De reis was mooi en eentonig. Mooi, omdat je geleidelijk het vruchtbare land zag overgaan in onherbergzaamheid, waar alleen nog wat kuddes werden gehoed. Eentonig vanwege de enorme uitgestrektheid. Dunbevolkt, de boerenhoeven ver uit elkaar gelegen, was maar weinig menselijks te zien. Meer dan wat kleine gehuchten die nog geen stipje op een kaart verdienden kwamen we urenlang niet tegen.

Na Jaipur brak het borreluurtje aan. Hein en Els namen een slokje whiskey en Harrie en Ineke mixten jenever met cola. Die sloegen er meteen een stuk of zes naar binnen maar konden er wonderwel tegen. JW en ik zijn tegenwoordig heel matige drinkers en kunnen ook makkelijk zonder, dus ik zat het gepimpel met enig leedvermaak aan te zien. Die zouden het de komende dagen nog moeilijk krijgen want in grote delen van India is geen druppel drank te krijgen, zelfs niet in hotels.

Hierna werd het bedtijd. Het werd een ware worsteling voordat alle tassen en zakken van de bovenbedden naar beneden waren gehaald en veilig opgeborgen. De koffers bonden we aan elkaar vast met staaldraad en hangsloten, want er wordt in treinen vaak flink gejat als iedereen slaapt.
De toiletten waren zo intens smerig en stonken zo walgelijk, dat het geen doen was er zelfs maar je handen te wassen, laat staan tanden te poetsen. Iedereen dook vuil onder zijn laken of lap. Ik kroop behaaglijk onder mijn blauwgebloemde tafellaken van geruwd katoen, waarvan mijn omslagdoek die als deken diende niet makkelijk zou afglijden.

Ik lag nog niet in de bovenkooi, of ik kreeg darmkrampen. Dezelfde die ik op Schiphol al even had gevoeld. Buikgriep uit Holland meegenomen? In Holland leed iedereen aan deze kwaal.
Een compartiment verder lag iemand zo hard te ronken dat het dwars door mijn oordoppen zaagde. Ik kon mijn lig niet vinden, mijn heupen en schouders werden beurs van de bank, en zo gleed de nacht voorbij in wachten tot het licht zou worden. De trein bleef talloze malen staan er werd geregeld flink op de wielen geslagen, maar er viel niets te zien want alle luiken waren dichtgetrokken.

De uren vergleden tergend langzaam en tegen zes uur klom ik naar beneden. De toiletten waren nog smeriger geworden. Harrie was gelukkig ook wakker, en we rookten samen staande een sigaretje op het portaal. Tollend van slaap was staan niet lang vol te houden, maar je kon nergens gaan zitten. Nog een kwartiertje met gekromde rug aan JW’s voeteneinde doorgebracht die in een van de onderste bedden lag onder zijn block painted tafellaken, en toen maar weer mijn kooi ingeklommen waar ik warempel nog even in slaap ben gevallen.

Delhi | Treinreis | Udaipur | Jodhpur | Jaisalmer | Desert Camp | Pushkar | Jaipur | Agra | Delhi(2) | Naar Goa | Opmerkingen