|
Rajastan
|
|
Navigatie HomeOver elisa Zwartboek Boekbinden Weblog |
|
De route Delhi
|
|
Andere reizen Noord India '96Zuid India '97 Rajastan '98 Goa '98 Sri Lanka '99 Noord/Zuid '01 |
|
Overig India EtenTips Boeken Links Sari Muziek Foto's '01 |
|
© 1998 Verhalen nochfoto's svp verspreiden zonder vermelding van bron. |
|
Downloads Alle verslagenzijn integraal te downloaden. |
 mijn postbus |
OpmerkingenUit het verhaal is gebleken dat ik ziek ben geweest onderweg. Wat ik niet wist was dat ik met een flinke longontsteking rondliep. Ik kwam dan ook onwetend en tevreden thuis, maar wel erg verzwakt. Toen ik tien dagen later opnieuw koorts begon te krijgen en naar de dokter ging, werden er spoorslags longfoto's gemaakt. Om een lang verhaal kort te houden: het heeft een week of acht geduurd eer ik me weer helemaal lekker voelde en fit.
De reis van 14 maart - 4 april 1998 door Rajastan, (met aansluitend voor ons nog een week aan zee in Naar Goa), bleek vrij zwaar. Niet in het laatst omdat het vrij laat in het koele seizoen was. Het weer sloeg om en de temperaturen bereikten, zelfs voor Indiërs, een bijna onprettige hoogte waarin darm- en andere infecties dan ook prima konden gedijen. Een groot gedeelte van de groep ontkwam niet aan koorts en ongemakken.
New Delhi blijft de stad van mijn hart, maar aan de tweede keer dat ik er gedurende
deze reis kwam heb ik een herinnering bewaard die niet meer van mijn netvlies
is te branden: we liepen op zondagavond tegen schemertijd van het Janpath (de
fantastische winkelstraat waaraan de Tibetaanse markt ligt en de grote rose
Govt) naar Connought Place, en staken daar via de tunnel de Baba Kharak Singh
Marg over. De winkels waren dicht op zondag, dus het was erg rustig. Aan het
einde van de tunnel, daar waar je de eerste reeks trappen weer bent opgegaan,
zat een jonge vrouw in de betrekkelijke koelte van de overkapping op de grond
voor zich uit te staren. Ze leek niet te bedelen want ze merkte niet eens dat
wij naderden. Links en rechts tegen haar schoot lagen twee zeer jonge kinderden
te slapen.
Dichterbij komend zag ik pas dat de vrouw totaal onbereikbaar wegstaarde, en
dat de gezichtjes van de beide kleuters overdekt waren met vliegen. De vrouw
deed niets om de vliegen te verjagen want dit had geen zin meer.
Mijn machteloosheid was zo groot dat ik er alleen maar met gesloten ogen langs
kon lopen. Hier konden we geen hulp bieden; ons niet eens verstaanbaar maken.
Boven aan de trap heb ik nog rondgekeken of ik misschien een agent zag. En dan
nog. Wat had ik moeten zeggen? Dat beneden een vrouw zat met twee dode kinderen?
De diender zou zijn schouders hebben opgehaald en gezegd: "This is India,
madam".
Pushkar bleek onherkenbaar. Twee jaar geleden nog een typisch Indiase plaats met vuile goten en haveloze verkoopstallen (zij het al zeer toeristisch), nu zijn alle winkels gemoderniseerd. De fronten zijn gerenoveerd, de binnenmuren zijn nieuw gepleisterd en wit gesausd en de vuile tapijten waarop de handel veelal lag uitgestald zijn vervangen door moderne vitrines. We kwamen rechtstreeks uit de woestijn waar we twee nachten in de open lucht hadden gebivakkeerd onder de magistrale sterren, en hadden de grootste moeite om aan dit opgeknapte Pushkar te wennen. Gelukkig vonden we ook plekjes (Sunset Restaurant bij de Brahmanen tempel) die onveranderd gebleven waren.
De meeste darmkwalen ontstaan omdat wij Indiaas eten op "Europese" manier verorberen. Wij scheppen ons bord vol met in curry gedrenkte groenten of vlees en eten daar een hapje rijst of brood bij. De Indiër doet het andersom: voor hem vormen brood en rijst de basis, waaraan hij met sausjes en curries een smaakje geeft. In de curries (die overal verschillend zijn) kunnen kruiden en specerijen zitten die, ongemengd gegeten, funest werken op ons darmgestel. Wil je de eerste dagen veilig blijven, neem dan gerechten uit de "tandoori" met "plain rice and nan". Deze zijn niet vet en evenmin scherp. Raita is ook aan te bevelen. Dit is een yoghurtsoort die met fruit of groente is gemengd. De "raita pineapple" bevat zelden scherpe ingrediënten en nooit rauwe ui of pepers.
Onderzoek schijnt te hebben aangetoond dat het nuttig is om een maand voor vertrek naar een malariagebied vitamine B-complex te slikken. Het schijnt dat je hierdoor niet aantrekkelijk meer ruikt voor de mug en dat hij je liever met rust laat. Vitamine B is overigens niet ter vervanging van anti-mugspul of malariapillen.
Wie gevoelige luchtwegen heeft kan in de grote steden beter geen rikshaw's nemen. Je krijgt anders de volle mep aan uitlaatgassen binnen. Niet dat taxi's luchtdicht zijn, maar het scheelt toch een slok op een borrel mits je je raam dichtdraait. Het verschil in prijs is een kwestie van kwartjes, maar je blijft beslist gezonder.
Als je per jeep of taxi een woestijnrit maakt, adem dan niet rechtstreeks de lucht in die door de open ramen binnenwaait. Om te beginnen is die zo droog en heet (net een haarföhn!) dat hij je bijna de adem ontneemt, en verder zit hij vol stof. Ik had dit te laat in de gaten. Het leverde mij een flinke bronchinale ontsteking op met zeer hoge koortsl.
Zodra je in Delhi bent aangekomen, spoed je je naar het Janpath waar vele textielwinkels zijn. Koop een stevig tafellaken in een grote maat (mag 200 rupees kosten, ongeveer een tientje). In Rajastan is het gebruik van bovenlakens niet overal gangbaar. Verder is een extra katoenen laken heerlijk als bescherming tegen airco of molenwiek boven je bed. Een deken is vaak te warm (te vies, te hard of te zwaar), en een enkel laken te fris. Wij hebben onze tafellakens van begin tot einde gebruikt en er een aardig souvenir aan overgehouden.
Delhi | Treinreis | Udaipur | Jodhpur | Jaisalmer | Desert Camp | Pushkar | Jaipur | Agra | Delhi(2) | Naar Goa | Opmerkingen
