Noord India

sieraad uit Jaipur

Navigatie

Home
Over elisa
Zwartboek
Boekbinden
Weblog

De route

Delhi
Jaipur
Pushkar
Bharatpur
Agra
Jhansi
Khajuraho
Varanasi
Calcutta
Bhubaneswar
Puri
Delhi2

Andere reizen

Noord India '96
Zuid India '97
Rajastan '98
Goa '98
Sri Lanka '99
Noord/Zuid '01

Overig India

Eten
Tips
Boeken
Links
Sari
Muziek
Foto's '01

© 1998

Verhalen noch
foto's svp
verspreiden
zonder
vermelding
van bron.

Downloads

Alle verslagen
zijn integraal
te downloaden.
envelop
mijn postbus

speld26 december 1995

Bharatpur

De busreis van Pushkar via Jaipur naar Bharatpur duurde acht uur. Ik heb hem hoofdzakelijk slapend en met darmkrampen doorgebracht. Ik herinner me wel dat we onderweg een net overleden kameel passeerden. Hij was in het harnas gestorven want zijn karretje stond er doelloos bij. Ook de rikketik van een kameel kan het dus ineens begeven.

Dat de hygiëne zo gebrekkig is, ligt meer aan de infrastructuur dan aan de mensen zelf want ze zijn zeer proper op hun lijf en kleren. Er is nog nergens riolering. Bij waterbekkens en pompen staan zich overal mensen te wassen. Bij pleisterplaatsen langs de grote wegen met intensief vrachtverkeer staan om de zoveel kilometer waterpompen en gevlochten rustbedden zodat chauffeurs zich kunnen verfrissen en een dutje doen. Wel in een walm van uitlaatgassen want milieubewust kun je ze hier nog niet noemen. Nu kan milieu pas aan de orde komen als de mensen goed verzorgd zijn.

Ik bedacht in mijn dommelende toestand alsmaar dat je India niet kunt navertellen. Dat het een land van uitersten is waar alles mogelijk blijkt, en elke combinatie is te vinden. Dat zelfs fotograferen of filmen niet duidelijk kan maken waarom India zo fascinerend is.

We belandden bij een onderkomen waarin we eerst weinig vertrouwen hadden, maar de bedden bleken heerlijk. Dit was boffen want na een uurtje buiten zitten dook ik met al mijn kleren nog aan, zelfs met mijn jek, klappertandend onder drie dekens met een dijk van een koorts en overal spierpijn. Behalve een kopje kippesoep en een banaan niets gegeten maar wel als een blok geslapen.

speld27 december 1995

Keloladeo Ghana Bird Sanctuary

JW is op een gehuurde damesfiets het vogelpark verkennen. Ik dommel nog wat en ziek uit. Ik spoel mezelf door met liters thee om het gif uit mijn spieren te krijgen en knaag zoute amandelen die we gelukkig nog hebben.

Vergane glorie hier. De kamers liggen aan een statige gang die betere tijden heeft gekend. Ze zien er niet uit want alles is gehavend en gammel. De wanden zijn gesausd (gepleisterd, bijna fresco-achtig) in een kobaltblauw dat vroeger in wasserijen werd gebruikt om witgoed wit te laten lijken. In Pushkar waren witte huizen ook aan de buitenkant “geblauwseld”, waardoor ze stralend leken in de zon en een koel tintje kregen in de schaduw. Geraffineerd mooi.

We zitten hier aan de rand van een moeras wat de lucht klam en vochtig maakt. Het wemelt hier van muggen en vogels en ik ben in dat uurtje gistermiddag behoorlijk gebeten op de blote randjes tussen sokken en lange broek.
We boffen met de gematigde temperatuur die we nu hebben. Allereerst omdat we de hele dag energiek kunnen rondstappen, en verder omdat het besmettingsgevaar natuurlijk geringer is dan bij 50° C wat het hier zomers makkelijk kan worden.

‘s Middags was ik weer zo ver dat ik de neus buiten wilde steken voor een tochtje. Zo ben je ziek, maar zo ben je ook weer beter. Per motorrikshaw naar het vogelpark, en daar een fietsrikshaw genomen. We troffen een oude man die wel niet zo hard kon trappen, maar alle plekjes van het park kende. Hij wist precies waar de uiltjes sliepen en waar de kameleon op een boomtak lag te soezen. We zagen antilopen laat in de middag bij lage zon, toen het gebied op z’n mooist werd omdat er een zilveren nevel boven het moeras kwam hangen.

 


Delhi | Jaipur | Pushkar |  Bharatpur | Agra |  Jahnsi | Khajuraho |  Varanasi | Calcutta |  Bhubaneswar | Puri |  Delhi2