home Goa:Terugreis naar het Einde
 

 

 

klein envelopje

elisa@xs4all.nl

 

 

 

6 april 98
7april 98
8 april 98
witte donderdag
goede vrijdag
paaszaterdag
eerste paasdag
tweede paasdag
14 april 98
Slot


14 april 1998

Toen we hadden ingechecked voor Amsterdam (de terugtocht bleek geconfirmeerd te zijn) en de koffers hadden ingeleverd, begon het eindeloze wachten. Na de verhalen van Kitty, die ook eens wachtend op haar plain, Bombay op eigen houtje was gaan verkennen, besloten we op het vliegveld te blijven. Kitty was met stenen bekogeld toen ze, gewapend met fototoestel, door een buurt was gaan lopen waar ze beter niet had kunnen komen. Dit risico wilden we niet lopen.

We zochten eerst een cafetaria om een soepje te eten, bekeken ongeinteresseerd wat winkels en gingen vervolgens door de passencontrole om in de vertrekhal te komen. Hier stonden, wisten we van een eerdere vlucht, een hele rij rustbedden langs de wanden. We kwamen gelukkig op een vrij rustig uur en vonden vier bedden naast elkaar waarop wij ons breeduit installeerden. Ook hier de valse kou van veel te hard draaiende ventilatoren. De lappen die we als deken over ons legden, waaiden voortdurend op, evenals de bladzijden van onze boeken wat lezen bijna onmogelijk maakte.

We amuzeerden ons daarom maar met het bekijken van mensen en zagen hoe drommen Indiërs naar het Midden Oosten vertrokken waar ze als gastarbeider een baan gevonden hebben. Door de mengeling van culturen was hun outfit nogal vermakelijk. Wat bijvoorbeeld te denken van vrouwen in sari die trots op lompe Nikes rondstapten, of van mannen in lange rok met een zwart leren jek daarboven? Ze liepen voor gek, maar niemand die hier acht op sloeg.

Naast ons bivakkeerde op twee bedden een aardig jong echtpaar met een zoontje van een jaar of vier. Zoals de meeste Indiase kinderen was het jongetje voorbeeldig opgevoed. Het speelde beurtelings met zijn vader en moeder en maakte weinig lawaai. Op zeker moment viel hij in diepe slaap. Toen gebeurde er iets wat we nooit zullen vergeten.
Wie India bereist weet dat er een kastenstelsel bestaat, al is dit misschien ondertussen officieel afgeschaft. Op straten, markten en pleinen merk je hier weinig van, waarschijnlijk omdat de armen tot de grote groep ongenaakbaren behoren.

Het jonge echtpaar met zoontje naast ons, dat niemand in de weg zat, werd ineens onrustig toen er twee jonge vrouwen naar hen begonnen te staren. De vrouwen zagen er zeer hooggeboren en erudiet uit, droegen boven hun gewichtige brillen hun stip en kwamen zonder een woord te zeggen naderbij. Ze verroerden zich amper, maar bleven doordringend naar het echtpaar kijken.
Hierop wekte de vader het slapende jong dat maar niet wakker kon worden, deed de moeder hem zijn schoentjes aan, pakte vader het slaapdronken kind in zijn armen en verdween het drietal zonder een woord naar het einde van de gang. De vrouwen hadden alleen maar vol ongeduld de gebeurtenis gadegeslagen en namen nu plaats op de vrijgekomen bedden.

JW liet de dames duidelijk merken dat hij hun praktijken niet kon waarderen, maar ze snapten niet wat hij bedoelde. De lage kaste wijkt voor de hoge. Zo is het altijd geweest en zo zal het nog lange tijd blijven. Het was de eerste keer dat we er getuige van waren hoe dit precies in zijn werk ging, en we voelden ons behoorlijk aangedaan.

We waren 's morgens om tien uur aangekomen en zouden pas om middernacht gaan vliegen. Bezit uw ziel in zaligheid en wapen u tegen de airco. Om de zoveel tijd waren we zo afgekoeld dat we een eindje moesten lopen om op temperatuur te komen.
Vroegen ze op de luchthaven van Delhi een kwartje voor een kop oploskoffie, hier was de prijs tweevijftig. Toen we er uit verveling op gingen letten bleken alle prijzen vertienvoudigd. Ik had reuze spijt dat ik mijn bal chocolade aan de mieren had vermaakt, want ook de tax free shops hanteerden Europese prijzen.

Verderop was een restaurant (stond tenminste op de buitengevel) waar je alleen iets te drinken kon krijgen, want ze serveerden slechts op bepaalde uren iets te eten. We bestelden warme chocolademelk voor een astronomisch bedrag. De chef deelde mee dat er om acht uur een buffet geserveerd zou worden en daar gingen we beurtelings eten. Eerst Ineke en Harry terwijl wij op hun handbage en hun bedden letten, en later wij. Het bleek gaarkeukencurrie. Alleen het dessert was erg lekker. Kaasballetjes met honing waarvan we ons schaamteloos bedienden.

Voor de zoveelste maal slenterden we vervolgens wat langs de tax free winkeltjes met kashmir thee, zijden sjaals, marmeren olifanten, houtsnijwerkjes, drank en rookwaar, zonder dat onze begeerte werd gewekt. Hoe het toch nog twaalf uur is geworden weet ik niet meer, maar eenmaal in het vliegtuig heb ik de hele vlucht geslapen, iets wat me nooit eerder was overkomen.

hanger uit jaipur  hanger uit jaipur

© Verhalen svp niet
verspreiden zonder
bronvermelding.

 

home

6 april 98 7april 98 8 april 98
witte donderdag goede vrijdag paaszaterdag
eerste paasdag tweede paasdag 14 april 98
Slot

Naar het einde