home Goa 7 april Volgende dag
 

 

 

klein envelopje

elisa@xs4all.nl

 

 

6 april 98
7april 98
8 april 98
witte donderdag
goede vrijdag
paaszaterdag
eerste paasdag
tweede paasdag
14 april 98
Slot

 


7 april 1998

Omdat we vroeg naar bed waren gegaan was ik de volgende morgen al om vijf uur wakker en volledig uitgeslapen. Ik vermaakte me met de kraaien die in het ochtendgloren luid krijsend in grote groepen verschenen en de balkons afspiedden naar etenswaren, waaronder ook pakjes sigaretten schenen thuis te horen.
Niettemin voelde ik me stikbenauwd bij het idee gevangen te zitten in een pretpark, waar in de wijde omtrek weinig te beleven of te zien viel. Na drie weken te hebben getoefd onder de elegante, zeer decent geklede Indiase vrouwen, vond ik het vooruitzicht op ingevette, roodgekleurde, Europese dijen, billen en borsten niet speciaal spectaculair. Als je dan verder weet hoe inlanders over de gehele wereld de tropenzon mijden omdat ze weten hoe gevaarlijk die kan zijn, dan is het verbazend hoe onvoorzichtig blanken hun teerste huiddelen meteen blootstellen aan de verschroeiende stralen.

JW sliep uit tot een uur of acht. Ondertussen had ik mijn kleren in koud water uitgespoeld en op het balkon te drogen gehangen; mijn haar met koud water gewassen wat niet echt jofel was. Aangegaapt door de kraaien op het belendende dak ontbeet ik met een stukje weke chocolade, terwijl ik in de Lonely Planet opzocht waar we ongeveer zaten (Salcete, Betalbatim) en waarheen we misschien toch nog uitstapje konden maken. We wilden wel iets van Goa zien. Margao bleek de dichtstbijzijnde grote plaats te zijn.

Tegen een uur of half elf namen we een kijkje op het strand. Er stond een wachter bij het hek van het resort. Zoals overal in India, moest enige strandcultuur nog op gang komen. We gingen een bruggetje over en passeerden een enorme vuilnisbelt voordat we bij het eigenlijke strand kwamen. Er waren enkele verwaaide afdakjes van gehavend palmblad waaronder blanken plat op hun buik in het zand liggen te stoven, er een stuk of drie tentjes waar je lauwe limonade kon drinken en een snackje eten. Op weg naar het strand was er één afdakje waaronder een zeer jong meisje wat lappen en kleren verkocht, maar dan had je het ook wel gehad. Hoe we in de loop der weken ook gemopperd hadden op de vele verkopers die ons nooit met rust lieten, ze zorgden ook voor vermaak. Een strand zonder deze druktemakers is net rijst zonder zout. We hoopten in een van de strandpaviljoentjes verse vruchtensap te kunnen krijgen, maar namen genoegen met limonade en thee en keerden voordat de grootste hitte losbarstte naar onze kamer terug om zelf een kop zoute bouillon te maken.

Over de stalen waslijn zag ik ineens een legertje kleine rosse mieren marcheren. Die hadden de chocolade ontdekt die we in een plastic zak aan de lijn hadden gehangen. Bij nadere inspectie bleken er wel honderd mieren tussen de wikkel en het zilverpapier van de grote tablet te lopen. Ik wilde het hele boeltje al in de prullemand gooien, maar JW vond dit te verkwistend. Ik had zelf die chocolade gekocht, en moest er voor boeten!

Nu bleken de mieren niet zo stom om door de half gesmolten substantie te waden. Ze prikten gaatjes in het zilverpapier om de zoetigheid op te zuigen. Toen ik eerst de wikkel had verwijderd en daarna het zilverpapier, was er geen mier meer te bekennen. Ik stond een moment besluiteloos met de krankzinnig slappe reep in twee handen voordat ik de fantasie kreeg er een bal van te kneden. Dit ging gemakkelijk want de substantie was net moddervette klei. Ik neem op reis altijd wat zipper-zakjes mee, en die kwamen nu prima van pas. Ik sloot de bal in twee van deze zakjes, en legde hem in de kamer. Er heeft geen mier meer aangezeten.

Tegen vieren werd het iets koeler, al bleef het vrij drukkend en klam. We bleken buiten het hek van het resort een taxi te kunnen pakken. Er hoefde niet eens onderhandeld te worden want in Goa wordt met vaste prijzen gewerkt. Je weet dus precies weet waar je aan toe bent. Het is zelfs zo streng geregeld, dat de chauffeurs moeten rouleren om allemaal even vaak aan bod te komen.

We troffen een aardige jongen met een behoorlijke wagen en genoten van de rit naar Margao. Net zoals de Hindu"s doen had hij van zijn dashboard een altaar gemaakt. Alleen stond er op het schapenvachtje geen beeldje van een Ganesha of Shiva, maar een uitbundig bewerkte portretlijst waarin een zoetig plaatje van een madonna stak. De lijst was nog opgesierd met een rozenkrans en op de ruit van de wagen was een zonwerende strip geplakt waarop een vrome wens stond te lezen.

Het zuidelijke Goa, waar wij dus zitten, is vruchtbaar en groen. Palmbossen en rijstvelden wisselen elkaar af. Waterbuffels zien er welgedaan en glanzend uit. De prachtige huizen die we passeerden, met kostelijke waranda's en smeedijzeren hekken voor ramen en balkons dragen onmiskenbaar Portugese trekjes. De meeste huizen zijn twee verdiepingen hoog en in opvallende kleuren geschilderd. Ze gaan verscholen onder een rijke laag groen of onder geweldige struiken bloeiende bougainvilles. Het landelijke Goa bleek een vruchtbaar paradijsje te zijn.

Margao oogde meer Indiaas dan Portugees, al waren er wel duidelijke Portugese invloeden in de bouw te zien. Er liepen weer koeien en honden op straat, er waren open riolen, er was ontstellend veel armoe. We werden doorlopend aangeklampt door gebrekkigen en bedelaars, vooral door zielige oudjes. Er reden opvallend weinig auto's, maar des te meer scooters en motorfietsen. Hele straten stonden er barstens vol mee.
Opmerkelijk waren de vele luxueuze bakkers die opzichtige taarten en rijk versierde paaseieren in hun etalage hadden staan. Het minstens even grote aantal goed gesorteerde drankwinkels verbaasde ons nog meer. Alle internationaal bekende luxedrankjes stonden in de etalages. Hoewel maar een kleine 30% van de bevolking Christelijk is, schijnt alcohol geaccepteerd te zijn. Nergens in India hadden we een schriller contrast gezien tussen de armoe op straat en de rijkdom in vele winkels.

Danny, zoals de chauffeur bleek te heten, had ons een uur gegeven om rond te kijken en fruit in te slaan. Bleven we langer weg, dan vielen we in het hogere taxitarief. Dit vond hij zonde omdat we de meertijd die hieraan was verbonden nooit vol zouden maken. Ik had maar één visioen dat bestond uit geperste sinaasappels. In drie verschillende zaakjes dronk ik een glas, terwijl JW zich aan lauwe cola hield zoals Ineke hem had aangeraden want hij had nog altijd last van zijn darmen. We kwamen na een uur bij Danny terug met een arm vol bananen, een zak vol mango's en een groot pak getoaste boterhammetjes. Danny kon in de buurt van het resort wel aan een paar flessen water kon komen.

Hij vroeg of we de volgende dag soms weer een tochtje met hem wilde maken, want hij wist iets leuks. Hij had al begrepen dat we geen strandzitters waren. De woensdagmarkt in Anjuna was iets bijzonders, zei hij. Wel was het drie uur rijden, heen en terug, want we moesten helemaal naar het Noorden aan de kust. We vonden dit een uitstekend idee, ook al omdat we Danny prima vonden rijden en er geen belang bij hadden om een andere chauffeur te zoeken.

  hanger uit jaipurhanger uit jaipur

© Verhalen svp niet
verspreiden zonder
bronvermelding.

 

home

6 april 98 7april 98 8 april 98
witte donderdag goede vrijdag paaszaterdag
eerste paasdag tweede paasdag 14 april 98
Slot

Volgende dag